Υφαντά και κεντήματα από τη Χαλκιδική, τη Θεσσαλονίκη, το Σουφλί, τα Γιαννιτσά και το Σότσι ταξίδεψαν στο Μουσείο Πολυγύρου
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου οι Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς απέκτησαν φέτος ένα ιδιαίτερα προσωπικό και βιωματικό χαρακτήρα. Υφαντά, κεντήματα και οικογενειακά κειμήλια βγήκαν από μπαούλα και συρτάρια και μεταφέρθηκαν στον χώρο του Μουσείου, μαζί με τις ιστορίες των ανθρώπων που τα κράτησαν και τα διαφύλαξαν μέσα στον χρόνο.
Η δράση με τίτλο «Το Υφάδι της Μνήμης» πραγματοποιήθηκε με αφορμή το φετινό μήνυμα των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς, «Κληρονομιά σε κίνδυνο – αναβίωση, ανθεκτικότητα, αναστοχασμός», και είχε στο επίκεντρο την υφαντική και την κεντητική παράδοση.
Από τα μπαούλα των οικογενειών στο Μουσείο
Η εκδήλωση δεν περιορίστηκε σε μια παρουσίαση της παραδοσιακής τέχνης. Το κοινό κλήθηκε να φέρει στο Μουσείο δικά του υφαντά και κεντήματα, αντικείμενα που συνδέονται με οικογενειακές μνήμες, πρόσωπα και τόπους.
Τα κειμήλια ταξίδεψαν στον Πολύγυρο από το Παλαιοχώρι, την Ουρανούπολη, τη Θεσσαλονίκη, το Σουφλί και τα Γιαννιτσά, ενώ ένα από τα αντικείμενα είχε ακόμη μεγαλύτερη διαδρομή, καθώς έφτασε από το Σότσι της Ρωσίας.
Γύρω από τα αντικείμενα αυτά δημιουργήθηκε ένας διαφορετικός διάλογος. Οι άνθρωποι μοιράστηκαν τις ιστορίες που τα συνοδεύουν, θυμήθηκαν πρόσωπα και εποχές και ανέδειξαν τον τρόπο με τον οποίο ένα κομμάτι ύφασμα μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας προσωπικής και συλλογικής μνήμης.
Η υφαντική παράδοση μέσα από μια σύγχρονη ματιά
Τη δράση πλαισίωσαν οι παρουσιάσεις της Ολυμπίας Νασιώκα, αρχαιολόγου και μουσειολόγου, και της Τερψιχόρης Ξανθοπούλου, εικαστικού, στελεχών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής.
Μέσα από τις παρουσιάσεις αναδείχθηκαν η υφαντική και η κεντητική ως μορφές τέχνης και παράδοσης που δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά μπορούν να συνεχίσουν να εξελίσσονται και να αποκτούν νέες μορφές.
Αυτό αποτυπώθηκε με ιδιαίτερο τρόπο και στην παρουσία της νέας γενιάς. Μια ομάδα κοριτσιών που παρακολουθεί μαθήματα κεντήματος παρουσίασε τη δική της προσέγγιση στην τέχνη, δείχνοντας ότι τεχνικές που θεωρούνται από πολλούς ξεχασμένες μπορούν να βρουν ξανά θέση στη σύγχρονη καθημερινότητα.
Ξεχωριστή ήταν και η παρουσία της μικρής Δάφνης, η οποία συμμετείχε στη δράση με το δικό της κεντητό αποτύπωμα, δίνοντας ένα συμβολικό μήνυμα για τη συνέχεια της παράδοσης μέσα από τα παιδιά.
Η μνήμη ως ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά
Το «Υφάδι της Μνήμης» ανέδειξε τελικά μια διαφορετική πλευρά της πολιτιστικής κληρονομιάς. Όχι μόνο τα αντικείμενα που βρίσκονται στις προθήκες ενός μουσείου, αλλά και εκείνα που παραμένουν μέσα στα σπίτια, στις οικογένειες και στις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων.
Και η δράση φαίνεται ότι θα έχει συνέχεια, καθώς η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής προαναγγέλλει ήδη ένα «Υφάδι της Μνήμης – part 2», με ακόμη πιο βιωματικό χαρακτήρα.
Στη δράση συμμετείχαν επίσης οι φύλακες του Αρχαιολογικού Μουσείου Πολυγύρου Μ. Καστρέτσιος, Σ. Ευσταθίου, Κ. Δαλαβέρα και Α. Φιλιππίδη, ενώ ο Γ. Μαυρίκας ανέλαβε την εξασφάλιση της βιντεοσκόπησης.
